MANGAN (Mn)

Szczególną właściwością tego pierwiastka jest zdolność wypierania magnezu z osłonek mielionowych pokrywających włókna nerwowe, które przenoszą impulsy elektryczne z ośrodków mózgowych do przyczepów mięśni. Mangan dokonuje substytucji (zastępstwa) magnezu, co sprawia, że następuje zakłócenie tego przewodnictwa i tworzą się warunki do szybkiego rozwoju stwardnienia rozsianego (SM). Ulega zniekształceniu tonus mięśniowy, tj. stałe, nieznaczne napięcie mięśniowe utrzymywane przez ustawiczny dopływ impulsów z ośrodkowego układu nerwowego, co warunkuje utrzymanie postawy ciała, rysów twarzy, zachowanie napięcia ścian narządów wewnętrznych. Należy wówczas uwolnić ośrodkowy układ nerwowy od nadmiaru manganu: chorzy na SM mogą uzyskać pożądany efekt poprzez stosowanie wyselekcjonowanych produktów spożywczych których przydatność określam za pomocą wspólnego czynnika G oznaczającego stosunek magnezu do manganu (szerzej na ten temat w artykule „Wskazania dla chorych na stwardnienie rozsiane” w następnym zeszycie „Apteki”).

Mangan jest konieczny do prawidłowego rozwoju komórek, uczestniczy w procesie wytwarzania krwi. Dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek, którego ilość w organizmie człowieka o wadze 70 kg wynosi 12 mg – waha się w granicach 3- 10 mg i w zasadzie jest pokrywane przez normalną dietę. Obfitym źródłem manganu jest herbata oraz żurawina, także pieprz oraz kakao.

Niedobór manganu w organizmie może wywołać ubytek wagi ciała, niedokrwistość, zaburzenia w układzie krążenia, oddychania, ośrodkowego układu nerwowego, opóźnienie wzrostu u dzieci, zmiany skórne i kostne, nieprawidłową mineralizację kości, osłabienie płodności.

Nadmiar manganu powoduje wytrącanie magnezu w surowicy krwi i może doprowadzić do następujących chorób: krzywica, niedoczynność tarczycy, drgawki epileptyczne, marskość wątroby. Sole manganu stosowane są w leczeniu anemii. Znanym antyseptykiem jest nadmanganian potasu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>