PRZYGOTOWANIE KWIATOWYCH ELIKSIRÓW

W medycynie ludowej i magii naturalnej stosuje się różnego rodzaju eliksiry i preparaty sporządzane w odpowiedni sposób i z konkretnych części rośliny. W tym rozdziale Czytelnik znajdzie opis poszczególnych preparatów, jak też sposób ich wykorzystania.

Ekstrakty – skoncentrowane, spirytusowe wyciągi z surowców roślinnych. Odpowiednią część rośliny zalewa się czystym spirytusem i odstawia w ciemne miejsce na okres od 2 do 6 tygodni w zależności od rodzaju użytego surowca. Po oznaczonym czasie ekstrakt zlewa się do czystych (wyparzonych) pojemników z ciemnego szkła. Jego zaletą jest to, że można go długo przechowywać. Stosuje się zewnętrznie do smarowania, do kąpieli i jako perfumy oraz wewnętrznie jako krople rozcieńczane wodą.

Napary – uzyskuje się poprzez zalanie surowca zimną wodą i ogrzewanie go od 5 do 30 minut na średnim ogniu. Po ostudzeniu należy płyn odcedzić. Przydatność do spożycia lub zastosowania jest tu krótka – wewnętrznie 24 godziny, zewnętrznie 48, o ile jest przechowywany w chłodnym, lecz nie bardzo zimnym miejscu. Stosuje się zewnętrznie do kąpieli, do mycia włosów oraz wewnętrznie jako lek w zależności od zastosowanego surowca i niedomagań zdrowotnych.

Nalewki – do ich przyrządzenia używa się maksymalnie 70% alkoholu. Zastosowany surowiec poddaje się maceracji, czyli wystawia się go na działanie cieczy, w tym przypadku alkoholu, przez dłuższy czas, z reguły z ograniczonym dostępem światła. Stosuje się wewnętrznie jako lek w zależności od zastosowanego surowca i niedomagań zdrowotnych, jak też zewnętrznie do zabiegów kosmetycznych poprawiających stan skóry i cery.

Odwary – płynna i niezbyt trwała postać eliksiru otrzymywana przez krótsze lub dłuższe, średnio 30 minutowe, gotowanie surowca z wodą. Po oznaczonym czasie gorący odwar odsącza się przez drobne sitko lub gęstą gazę. Niektóre surowce przed sporządzeniem odwaru powinny zostać poddane kilkugodzinnej maceracji. Stosuje się wewnętrznie jako lek w zależności od zastosowanego surowca i niedomagań zdrowotnych oraz zewnętrznie do okładów, przemywań i pielęgnacji skóry oraz włosów.

Kadzidła – mogą tu być zarówno gotowe kadzidełka (np. bardzo popularne kadzidło różane), jak też zebrane osobiście i spalane na żaroodpornej podstawce suszone kwiaty. Stosuje się je tylko zewnętrznie do inhalacji i oczyszczania pomieszczeń.

Olejki – zwane inaczej esencjami. Są to tłuszcze płynne wytłoczone z nasion lub owoców. Stosuje się wewnętrznie jako lek w zależności od zastosowanego surowca i niedomagań zdrowotnych oraz zewnętrznie w postaci inhalacji lub spalania w tak zwanych kominkach. Można ich również używać do kąpieli.

Maseczki – sporządza się w następujący sposób: wybrany surowiec drobno mielimy, odmierzoną porcję zalewamy wrzącą wodą, mieszamy i ciepłą jeszcze masę nakładamy na umytą skórę twarzy, omijając okolice oczu. Na to nakładamy gazę lub czyste płótno z wyciętymi otworami na oczy i nos. Stosuje się tylko zewnętrznie.

Maści – są trudne do przygotowania, dlatego stosujemy tylko te, które możemy nabyć w aptece lub Herbapolu. Stosuje się tylko zewnętrznie.

Sok – świeże soki wyciśnięte z niektórych kwiatów mają wyjątkowe znaczenie tak w kosmetologii, jak i w zielarstwie, ponieważ są wyjątkowo bogate w witaminy i sole mineralne. Stosuje się je przede wszystkim wewnętrznie jako leki w zależności od zastosowanego surowca i niedomagać zdrowotnych.

Susz – suszone kwiaty lub całe rośliny stosuje się do kąpieli, oczyszczania pomieszczeń i osób, okadzania lub sporządzania z nich naparów. Kwiaty suszy się z reguły w ciepłym, suchym, przewiewnym miejscu, w półcieniu, powieszone w pęczkach, kwiatami do dołu. Jeśli suszymy same kwiatostany lub płatki, rozkładamy je na czystym płótnie lub papierze. Ususzone zioła przechowujemy w ciemnych, szczelnych, szklanych pojemnikach. Uwaga: nie mogą stykać się z plastikiem! Stosuje się zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>